روزي براي زيارت مرقد 72 به بهشت زهرا رفته بودم. بعد هم مي‌خواستم در كنار مزار شهيد رجايي و باهنر بنشينم و فاتحه‌اي بخوانم كه ديدم يك پيرزن و پيرمرد روستايي در ميان قبور سرگردان هستند و دنبال قبري مي‌گردند. آن‌ها كه لهجه‌ي تركي داشتند و به زحمت فارسي حرف مي‌زدند، از من سراغ مرقد شهيد رجايي را گرفتند.
من مرقد را نشان آن‌ها ددم و رفتم تا بر سر مزار ديگران فاتحه‌اي بخوانم و برگردم. وقتي برگشتم، ديدم آن دو بقچه‌شان را روي مزار شهيد بزرگوار باز كرده‌اند و نان لواش روستايي و كمي پنير را به رهگذرها مي‌دهند و از آن‌ها طلب حمد و سوره‌اي براي شهيد رجايي مي‌كنند و اشك مي‌ريزند و با همان لحن ساده‌شان مي‌گويند اين‌ها را از همان پولي كه تو هر ماه برايمان مي‌فرستي خريده‌ايم.