_{شهيد فرخ رضااز زبان پدر:}

_{درنيمه شب يکي از شبهاي آبان ماه سال1357 ساعت 12 شب درست در زمان حكومت نظامي رژيم طاغوت كه شبها بدون مجوز ، تردد امكان نداشت به كلانتري 3 مشهد مراجعه و با مجوزي كه داده شد مادرشهيد را به بيمارستان مادر مشهد انتقال دادم حدود 10 صبح روز بعد خداوند عنايت نمود و اين شهيد بزرگوار چشم به جهان گشود ، كه به نام  امام هشتم نامش را فرخ رضا نهاديم. در اوان كودكي بچه بسيار آرامي بود بطوريكه هيچگاه مشاهده نگرديد كه شبي را با گريه و زاري مزاحم  خواب  والدين شود. بچه اي بسيار خوش رو ، دائماً متبسم و در عين حال بسيار مظلوم بود. همانطوريكه بزرگ وبزرگتر مي شد مظلوميتش را بيشتر نمايان مي ساخت بطوريكه همين عوامل موجب گرديده بود كه نه تنها والدين بلكه اقوام دور و نزديك علاقه غير قابل وصفي نسبت به او پيدا كنند. اكثراً همراه من بود حتي شبها نيز نزد بنده به خواب مي رفت. از همان كودكي علاقه خاصي به امام رضا(ع) داشت ، روزي رابياد دارم كه در زماني كه نوزادي بيش نبود او را همراه خودم با شيشه شيرش به حرم مطهر امام رضا (ع) برده بودم اطراف ضريح مطهر نشسته بوديم. در موقع خوردن شير با ديدن آينه هاي مضجع شريف رضوي و زرق و برق آينه ها ذوق و شوق خاصي از خود نشان داد وسعي كرد روي پاهايش بلند شود ولي قادر نبود.وقتي به سن 5 سالگي رسيد عازم كودكستان شد ، بچه‌اي بسيار با هوش و مهربان بود . هر چند سن وسالي نداشت ولي با گفتار كودكانه اش همه را به تفكر واميداشت. اولياي كودكستان از نحوه اخلاق و رفتارش بسيار خرسند بودند و در مواقع مراجعه اينجانب به كودكستان ، داشتن چنين فرزندي را به من تبريك ميگفتند. تا اينكه وارد دبستان شد ودر دبستان شهيد عباس افشاري به تحصيل مشغول گرديد اكثراً نمراتش در سطح بالا و مورد تحسين معلمين كلاس مربوطه اش وسر آمد ديگر دانش آموزان بود . در فعاليتهاي فرهنگي دبستان بسيار فعال بود ، در اغلب مسابقات برنده مي شد. مثلاً درمسابقات قرآن از اكثر همكلاسيانش جلوتر بود و درخشش خاصي داشت . با نمرات و معدل بسيار خوب وارد مدرسه راهنمايي ابن سينا شد ودو سال بعد را در مدرسه راهنمايي غير انتفاعي مفيد به ادامه تحصيل پرداخت. در اين مقطع تحصيلي نيز پيش دبيران ارج و قرب فراواني براي خودش كسب كرده بود و اين درحالي بود كه علاوه بر تحصيل و انجام كارهاي خانه ، از خواهر و برادرهاي كوچكترش نيزمراقبت كامل مينمود. و بايستي گفته شود كه حق بسيار زيادي به گردن يكايك فرزندانم دارد ، زيرا خودم مدير مدرسه در دو شيفت بودم و مادرش نيز دردبستان به تدريس اشتغال داشت و اصولاً يك شيفت را در منزل نبوديم و رضا مي‌ماند و نگهداري ازخواهر و برادران كوچكترش.هر چه رضا بزرگتر ميشد نبوغ خاصي از خود بروزميداد . در كارهاي فرهنگي و اجتماعي هميشه پيشقدم بود تا اينكه وارد محيط دبيرستان شد و در دبيرستان شهيد هاشمي نژاد به ادامه تحصيل مشغول شد. از همان دوران با عضويت دربسيج دانش آموزي سعي ميكرد براي دانش آموزان ديگر  نمونه و الگو باشد.اين روند ادامه داشت تا اينكه وارد دانشگاه آزاد اسلامي واحد بجنورد شد و در رشته برق الكتروتكنيك (قدرت) به ادامه تحصيل مشغول گرديد. از خصوصيات اخلاقي و نحوه برخورد ، رفتار و گفتار و كردارش ، دانشجويان بسيجي دانشگاه بيشتر از هركس ديگري باخبرند . تعهد و اخلاص خاصي نسبت به نظام مقدس جمهوري اسلامي داشت و درپايان تحصيل نيز جان عزيزش را فداي مبارزه با مفاسداجتماعي نمود.}

 _{روحش شاد وراهش پررهرو باد.}